Thursday, 7 December 2017

'Αη Βασίλη, φέτος κάνε την διαφορά! Μπορείς!

Έρχονται γιορτές και γιορτές σημαίνουν δώρα! Αυτές τις γιορτές λοιπόν ας δωρίσουμε στα παιδιά ένα βιβλίο. Όχι άλλα παιχνίδια. Όχι άλλα κινητά τηλέφωνα. Ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο. Από χαρτί. Με λέξεις προσεχτικά διαλεγμένες και όχι τυχαία ριγμένες. Φτιαγμένο με αγάπη και κόπο. 
Υπάρχουν βιβλία για τα χρώματα, τα συναισθήματα, βιβλία για τα οχήματα, τα επαγγέλματα, τα σχήματα. Ομως βιβλία για τα ζώα; Και δεν μιλάμε για βιβλία μέσα από τα οποία το παιδί θα γνωρίσει την εικόνα των ζώων, αλλά για βιβλία που μέσα από τις σελίδες τους θα μπορέσει να πάρει μια ιδέα για το πως ωφείλουμε να συμπεριφερόμαστε απέναντι στα ζώα. Ζούμε σε μία χώρα που δεν υπάρχει κουλτούρα φιλοζωίας. Εχουμε πάρα πολλά αδέσποτα, τα οποία φροντίζουν ως επί το πλείστον ιδιώτες, η φιλοσοφία μας είναι «αγόρασε κουτάβι ράτσας», ενώ θα μπορούσαμε να υιοθετούμε από φιλοζωικές οργανώσεις και καταφύγια, καμαρώνουμε σαν γύφτικα σκεπάρνια το νέο μας «απόκτημα», αλλά η υπομονή μας τελειώνει όταν το κουτάβι ράτσας κατουρίσει (από την χαρά του) το χαλί ή η γάτα σκίσει με τα νύχια την μπερζέρα. Το χειρότερο από όλα είναι ότι είμαστε έτοιμοι να απαλλαγούμε από την παρουσία τους μόλις στο σπίτι φτάσει το πόρτ-μπεμπέ με το μωρό, ενώ δεν αντιλαμβανόμαστε το πόσο καλό κάνουμε στο παιδί μας αν το αφήσουμε να μεγαλώσει με ένα κατοικίδιο. Φυσικά, υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις, όμως τις περισσότερες φορές, οι υπερπροστατευτικές μαμάδες και οι μη-πληροφορημένοι μπαμπάδες δημιουργούμε στα παιδιά μας κακή εντύπωση για τα ζώα. Ακόμα και φοβία! Είναι βρώμικα, είναι φορείς διαφόρων νόσων και όσο είναι έξω από το σπίτι μας, καλά είμαστε. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Δεν χρειάζεται να έχουμε όλοι ζώα στο σπίτι, αλλά μπορούμε να μάθουμε στα παιδιά μας να σέβονται αυτές τις ζωές. Ψάξαμε αρκετά για να βρούμε βιβλία που να εμπίπτουν στην συγκεκριμένη θεματολογία και καταλήξαμε στα εξής επτά (αν και θα θέλαμε να είναι 107).
Ο αδέσποτος Κώστας – Μάκης Τσίτας (εκδ. Ψυχογιός). Ηλικίες: 7+ 
Οι ουρές δεν είναι για να τις τραβάμε – Ελίζαμπεθ Βέρντικ (εκδ. Μεταίχμιο). Ηλικίες: 3+
Μη και μη ο φιλαράκος – Μελίνα Καρακώστα (εκδ. Πατάκης) Ηλικίες: 5+
Το ψάρι του Χάρη – Geraldine Elschner (εκδ. Καλειδοσκόπιο) Ηλικίες: 3+
Ενα αδέσποτο σκυλάκι – Ρένα Ρώσση-Ζαϊρη (εκδ. Ψυχογιός) Ηλικίες: 5+
Μπελάδες με μουστάκια – Φρατζέσκα Αλεξοπούλου – Πετράκη (εκδ. Mamaya) Ηλικίες: 5+
Eνα βιβλίο για τα κατοικίδια – Εκδόσεις Susaeta. Ηλικίες: 5+
Από: Ζωή Κοσκινίδου και 'Κόκκινη Αλεπού¨.
Ο Αη Βασίλης λοιπόν που θα επισκεφτεί φέτος τα σχολεία και τα σπίτια, ας βάλει και τα παραπάνω βιβλία στον σάκο του. Να βάλει και 6-8 περισσότερα.
Για τα 'μεγάλα' παιδιά.

Monday, 4 December 2017

Saturday, 4 November 2017

Autumn nights





Ithaka

TRANSLATED BY EDMUND KEELEY
As you set out for Ithaka 
hope your road is a long one, 
full of adventure, full of discovery. 
Laistrygonians, Cyclops, 
angry Poseidon—don’t be afraid of them: 
you’ll never find things like that on your way 
as long as you keep your thoughts raised high, 
as long as a rare excitement 
stirs your spirit and your body. 
Laistrygonians, Cyclops, 
wild Poseidon—you won’t encounter them 
unless you bring them along inside your soul, 
unless your soul sets them up in front of you. 

Hope your road is a long one. 
May there be many summer mornings when, 
with what pleasure, what joy, 
you enter harbors you’re seeing for the first time; 
may you stop at Phoenician trading stations 
to buy fine things, 
mother of pearl and coral, amber and ebony, 
sensual perfume of every kind— 
as many sensual perfumes as you can; 
and may you visit many Egyptian cities 
to learn and go on learning from their scholars. 

Keep Ithaka always in your mind. 
Arriving there is what you’re destined for. 
But don’t hurry the journey at all. 
Better if it lasts for years, 
so you’re old by the time you reach the island, 
wealthy with all you’ve gained on the way, 
not expecting Ithaka to make you rich. 

Ithaka gave you the marvelous journey. 
Without her you wouldn't have set out. 
She has nothing left to give you now. 

And if you find her poor, Ithaka won’t have fooled you. 
Wise as you will have become, so full of experience, 
you’ll have understood by then what these Ithakas mean.

Saturday, 28 October 2017

Ακτοπλοική σύνδεση Χειμώνα

Διαβάσαμε στην σελίδα Ακτοπλοική σύνδεση Ύδρας στο ΦΒ: 
<< Η νέα δρομολογιακή περιόδο (01/11) θα μας βρει με δύο μόνο δρομολόγια καθημερινά και αυτά θα εκτελούνται με ιπτάμενο δελφίνι.
Τον Οκτωβριο, η  εξυπηρέτηση του νησιού από την HSW ήταν ελλιπής. Τα δελφίνια και το καταμαράν ήταν γεμάτα και δεν υπήρχαν εισιτήρια αποτρέποντας την προσέλευση εκδρομέων και τουριστών και δημιουργώντας προβλήματα στους συχνούς ταξιδιώτες της γραμμής.
Να θυμίσουμε ακόμα ότι εκκρεμεί η υλοποίηση απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου για σύσταση επιτροπής που θα ασχοληθεί με τα ακτοπλοϊκά δρώμενα, από τον Ιανουάριο του 2015!
Ακτοπλοϊκά Νέα της Ύδρας σε συντομία:
1. Λιγότερο μια εβδομάδα απομένει από την έναρξη της νέας δρομολογιακής περιόδου και τα δρομολόγια της Hellenic Seaways δεν είναι ούτε αναρτημένα, ούτε γνωστά. Οι πληροφορίες μας λένε για δύο δρομολόγια μόνο καθημερινά το μεγαλύτερο διάστημα του χειμώνα. Να θυμηθούμε ότι η πρόφαση της HSW για την περικοπή δρομολογίων ήταν το πρόβλημα με το όριο ηλικίας των δελφινιών, που πλέον δεν υφίσταται
2. Σημαντικές καθυστερήσεις συνεχώς από το FC5 που σπανίως κάνει τη διαδρομή Πειραιάς - Ύδρα σε λιγότερο από 2,5 ώρες. Όσο θα έκανε και το συμβατικό, αν δεν έπιανε σε Μέθανα και Αίγινα και το πληρώνουμε για ταχύπλοο....
3. Μεγάλο το πρόβλημα με τη μυρωδιά πετρελαίου στα δελφίνια της HSW που πολλές φορές καθιστούν ανυπόφορο το ταξίδι.
4. Αλλαγές στη μία εταιρεία που δραστηριοποιείται στο Μετόχι
5. Εγκρίθηκαν τα δρομολόγια της Hellenic Seaways και της Seajets στη Γραμμή Πειραιάς - Ύδρα. Η Seajets αναμένεται να ξεκινήσει τα δρομολόγια την περίοδο του Πάσχα!
6. To 100% της HSW αναμένεται να αποκτήσουν οι Επιχειρήσεις Αττικής, μητρική της Blue Star Ferries, αποκτώντας και το μερίδιο της Minoan Lines σύντομα. Μένει να φανεί αν θα κρατήσει το τμήμα του Σαρωνικού η νέα ιδιοκτησία ή θα περάσει σε άλλον ενδιαφερόμενο (με πιθανή τη Seajets)
7. Σε επόμενη ανάρτηση θα δούμε στην πράξη πως ένας Δήμαρχος μπορεί να ΠΕΤΥΧΕΙ καλύτερη σύνδεση για το νησί του. Σίγουρα όχι με ευχαριστίες… >>

Και συμπληρώνω εγώ: 
Τώρα που η σεζόν τελείωσε και όλοι κάνουμε τους απολογισμούς μας, έχουμε πληρώσει τους φόρους μας, το ΙΚΑ των υπαλλήλων, έχουμε υπολογίσει και βάλει στην άκρη το ΕΦΚΑ μας, την ΔΕΗ, το νερό, το τηλέφωνο. Την αμοιβή λογιστή. Τα  ενοίκια μας για όλους τους μήνες που τα έσοδα μας θα είναι μηδέν. Τα  έξοδα συντήρησης αλλά και ανοίγματος των επιχειρήσεων για την νέα σεζόν. ‘Ερχεται η στιγμή που ξανά θυμόμαστε (γιατί όταν εισπράττεις παθαίνεις και κάτι σαν αμνησία) ότι 2-3 μήνες δουλείας όσο καλή και να είναι η σεζόν δεν φτάνουν για να ζήσεις 12. 
Και εδώ αρχίζουμε πάλι τις συζητήσεις για επιμήκυνση της τουριστικής σεζόν κτλ κτλ κτλ. 
Πριν όμως ξεκινήσουμε να μιλάμε, να προτείνουμε, να κάνουμε σχέδια, να , να, να. Ας σκεφτούμε με τι θα έρχονται οι επισκέπτες, εκδρομείς, τουρίστες, περιπατητές. 
Με ιπτάμενο χαλί? 
Με διακτινισμό? 
Η θα κάνουμε skype και θα πληρώνουν για να τους περιγράφουμε το νησί και τις ομορφιές του? Θα κόβουμε και απόδειξη? 
Για να σοβαρευτούμε και λίγο, το ακτοπλοικό είναι και θέμα ασφάλειας των κατοίκων. Τα πλοία δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη και τα μειωμένα δρομολόγια με πλοία που δεν ταξιδεύουν με Χ μποφόρ, μας τρομάζουν. Η μεταφορά των ασθενών γίνεται δύσκολη. Η ζωή μας γίνεται δύσκολη.

Πριν λοιπόν ξοδευτούν χιλιάδες ευρώ για οτιδήποτε άλλο, ας βρεθεί μία λύση για το ακτοπλοικό. 
Η έστω ας γίνουν προσπάθειες πριν δεχθούμε οριστικά ότι δεν γίνεται τίποτα. 
Η,  ας πέσουμε σε χειμερία νάρκη όπως οι χελώνες. Δεν λέω φίδια η αρκούδες γιατί δεν θέλω να κατηγορηθώ ότι τρολάρω.  Τα φλαμίνγκο πως την βγάζουν τον Χειμώνα? 

Καλό Χειμώνα. 


Monday, 27 March 2017

Πεύκα και κάμπιες



Η κάμπια των πεύκων ειδικά στο αστικό περιβάλλον που απουσιάζουν οι φυσικοί εχθροί και οι συνθήκες εν γένει είναι διαφορετικές σε σχέση με  το φυσικό περιβάλλον, προσβάλει τα πεύκα και αυξάνει υπερβολικά τον πληθυσμό της δημιουργώντας συνοπτικά τα ακόλουθα προβλήματα : 
·        Αλλεργικές αντιδράσεις από τις τρίχες της στο δέρμα στο αναπνευστικό και σε άλλα όργανα όπως μάτια και μύτη , τόσο  σε κατοίκους όσο και  σε ζώα συντροφιάς αλλά και σε ιπποειδή. 
·     Οι διαρκείς προσπάθειες των δέντρων για αναβλάστηση, τα οδηγούν στην απογύμνωση της κόμης, στην σταδιακή καχεξία ακόμα και στην ολοσχερή νέκρωσή τους  νεαρής ηλικίας ηλικίας δέντρα αλλά και ενήλικα.  Η μείωση της φυλλικής επιφάνειας συνεπάγεται την  μείωση της αισθητικής αξίας των δέντρων καθώς και του περιβαλλοντικού οφέλους τους. 
Πως θα μπορέσουμε να  μειώσουμε το πρόβλημα της κάμπιας του πεύκου, που προκαλεί σημαντικά προβλήματα στην υγεία των δημοτών,των ζώων, αλλά και στα πευκόδεντρα? Δέντρα τα οποία είναι χαρακτηριστικό του νησιού, φυσική προστασία των ζώων και των πτηνών, πνέυμονες οξυγόνου αλλά και ομορφιάς. 

Για να αντιμετωπιστεί με επιτυχία η πιτυοκάμπη, θα πρέπει οι επεμβάσεις να γίνουν την κατάλληλη εποχή, δηλαδή όταν βρίσκεται στο στάδιο της προνύμφης, με τα κατάλληλα σκευάσματα αλλά και με τον σωστό τρόπο. Λόγω δε της έκτασης του προβλήματος, της θέσης όπου βρίσκονται τα περισσότερα πεύκα (δάση, άλση, σχολεία κ.λπ.) αλλά και του μεγέθους τους, το έργο αυτό θα πρέπει να αναλάβουν οι τοπικές αυτοδιοικήσεις ή οι κρατικοί φορείς, που διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Επειδή όμως πεύκα υπάρχουν παντού, δίπλα ή μέσα στις αυλές μας, ας δούμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε βιολογικά τις κάμπιες που ζουν σε αυτά. Διότι η χρήση χημικών σκευασμάτων αφενός προκαλεί τα γνωστά προβλήματα στο οικοσύστημα και στους φυσικούς εχθρούς της (πουλιά κ.ά.), αφετέρου απαγορεύεται σε κατοικημένες περιοχές.
Με το ψαλίδι-κλαδευτήρι δέντρων στερεωμένο στο πτυσσόμενο κοντάρι, μπορούμε να αφαιρέσουμε κουκούλια από ύψος μέχρι και 5,5 μ κατά την διάρκεια του Χειμώνα. 
Με βάκιλο Θουριγγίας: Η ιδανικότερη εποχή για ψεκασμό με βάκιλο Θουριγγίας, μια οικολογική μη τοξική ουσία που περιέχεται σε πολλά οικολογικά σκευάσματα, είναι από Σεπτέμβριο έως και Δεκέμβριο, όταν βγαίνει από το αυγό η νεαρή προνύμφη (κάμπια). Η χρήση γίνεται με ψεκασμό, αργά το απόγευμα, όλης της κόμης του δέντρου και οι κάμπιες που βγαίνουν για τροφή πεθαίνουν.
Με την ενίσχυση της παρουσίας των φυσικών της εχθρών. Τοποθέτηση  φωλιών για νυχτερίδες, προκειμένου να «ενθαρρυνθεί» η παρουσία τους σε τοποθεσίες με μεγάλους πληθυσμούς πευκοκάμπιας. Οι νυχτερίδες θεωρούνται από τους πιο σημαντικούς τους θηρευτές, όπως και οι κούκοι. 




Ο ζυγός του Έλληνα


Ο ζυγός του Έλληνα είναι συσκευή που χρησιμοποιούν οι Έλληνες για τη ζύγιση προϊόντων και όχι μόνο. Διαφέρει σημαντικά από τους ζυγούς των άλλων λαών γιατί γέρνει μονόπαντα, ανάλογα με το συμφέρον του ιδιοκτήτη του.
Επίσης,περνάει από γενιά σε γενιά,εξού και το "Σόι πάει το Βασίλειο". Ο ζυγός είναι τόσο πολύτιμος που όποιος τον πιάσει δεν τον αφήνει με τίποτα! Και εάν καμιά φορά αλλάξει χέρια γίνεται χαμός.  Ποτέ όμως στο όνομα του ζυγού. Πάντα στο όνομα κάποιου άλλου. ΠΧ της τέχνης,των γραμμάτων,της δημιουργίας,του κοινού καλού και άλλα τέτοια πιασάρικα. Αντίπαλος του ζυγού τώρα είναι ο τροχός. Αυτός γυρνάει κατά περιόδους χωρίς να ρωτήσει κανέναν, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα σε όλους. 
Ειδικά σε αυτούς που είχαν τον ζυγό για πολύ καιρό.
Α ρε τροχέ τι μας κάνεις!
Πάντα σου άρεσε να φέρνεις τα πάνω κάτω.  
Σαν γνήσιος τροχός με ωροσκόπο στον Ζυγό. 

“Muleteers” and Equines Through History


The muleteer—in Greek, αγωγιάτης (agogiatis) or κυρατζής (kyratzis)—has historically served a vital function in Hydra Island’s transport: of goods, in the old days of large casks of wine (in askia), and of people, such as doctors visiting patients, government officials performing their duties, and so forth. Greek horsemen are skilled professionals, often having learned the trade from their fathers or other family members from a young age. The drivers use mules and donkeys, as well as horses, in their work, and until the arrival of wagons and trucks in the 1930s, these animals provided the dominant mode of transport for both people and products. In Hydra, because the island is a protected national monument where all but a few essential vehicles (trucks to collect garbage and move extremely heavy loads, an ambulance) are banned, equines remain the main form of land transport even today.

In the past, for his services the muleteer (agogiatis) received a payment, called agoi (αγώϊ), set according to the route (στραθιά—strathia) and sometimes according to the weight of the goods transported. In those years, the agogiatis, usually a farmer himself, could in this way supplement his income from agriculture and earn a relatively good living. However the job of agogiatis is now included in the category of Greek traditional professions that are disappearing, and only intelligent governmental and municipal policies can ensure their survival.

Dramatic statistics show that this profession is under threat not only in Greece but in other Mediterranean countries, where motorized transport had replaced the use of equines across the board. The island of Hydra, however, has stood firm against this trend. By a decision of the municipal council, we have no private cars, lorries, buses, or motorbikes; even bicycles are banned within the town limits. Hydriotes conduct the vast majority of their land transport with mules, horses, and donkeys. Despite the economic crisis and everyday problems, Hydra’s horsemen still work in a profession with a dignified past and have dreams for a promising future. The island of Hydra provides a unique model of human-animal interaction and sustainable development and serves as an example to the rest of the world.

Hydra’s Equines

In recent years Hydra’s local animal lovers’ association, HydraArk (Kivotos tis Ydras) has collaborated with the Municipality of Hydra, the Greek Animal Welfare Fund (GAWF), and Animal Action Greece to organize an annual visit by a team of equine care specialists (an equine vet, farrier, and dentist). On these occasions the island's equine owners bring their animals to a convenient area for a free-of-charge general welfare examination and any needed treatment, according to veterinarian best practices. The vets also educate the owners in animal welfare and basic health-care procedures and techniques to better care for their animals. (For more info regarding Hydra's equine welfare, visithttp://www.hydraark.com/about-hydras-equines/.)

Hydriotes and muleteers have deep affection for their animals and consider them part of the family. Most of them have learned their trade from their fathers and have grown up among horses, mules, and donkeys as an integral part of their community. One of their major desires is the creation of a sun shelter for working equines in the port.


Friday, 9 December 2016

Πάμε σαν άλλοτε

Καστροπολιτεία και διαβατικά
Τα περισσότερα παραδοσιακά κτήρια συγκεντρώνονται σε μια ορισμένη υποπεριοχή. Αυτή η υποπεριοχή αποτελεί, τον αρχικό πυρήνα του οικισμού. Στον πυρήνα αυτό, πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει η εκκλησία,  καθώς η θέση της είναι στρατηγική, κρύβοντας πίσω από αυτήν και ''προστατεύοντας'' τον οικισμό. Ταυτόχρονα, αυτή αποτελεί το πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο του οικισμού.
Παρατηρώντας τη μορφή αυτού του πυρήνα, συμπεραίνουμε ότι τα κτήρια είναι τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο, δίχως υποχώρηση από το όριο του δρόμου. Ως γνωστόν, η Ύδρα, δεχόταν συνεχείς επιθέσεις από  κατακτητές και γι' αυτό  το λόγο τόσο στον οικισμό του νησιού επινοήθηκαν διάφορες αμυντικές μέθοδοι. Επομένως, η προαναφερθείσα δόμηση έχει ως στόχο το σχηματισμό ενός φυσικού οχυρού, της λεγόμενης καστροπολιτείας. Αναλυτικότερα, τα κτήρια συγκροτούν ένα αυστηρό τείχος προστασίας,καθώς οι αυλές τοποθετούνται στο πίσω μέρος. Η επικοινωνία μεταξύ των γειτνιαζόντων κατοικιών ήταν εφικτή, μέσω ενδιάμεσων ανοιγμάτων, στενών μονοπατιών ανάμεσα στα οικοδομικά τετράγωνα ή ακόμα και μέσω κοινών αυλών.                                                                   
Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθούμε στο δίκτυο των δρόμων του οικισμού και συγκεκριμένα σε αυτούς που κινούνται γύρω από τον αρχικό παραδοσιακό πυρήνα. Οι δρόμοι αυτοί είναι στενοί,και οι περισσότεροι έχουν καμπυλωτή χάραξη. Επιπλέον, σε ορισμένα σημεία τους,  στενεύουν σταδιακά, κάτι που αποσκοπεί στην αποφυγή της μαζικής εισροής των επιδρομέων στον οικισμό και την ευκολότερη αντιμετώπιση τους.
Κατ'επέκταση, η καστροπολιτεία μπορεί να θεωρηθεί ως  δείγμα της λεγόμενης φρουριακής αρχιτεκτονικής, η οποία εμφανίστηκε την περίοδο της Ενετοκρατίας(1204-1669 μ.Χ). Πιο συγκεκριμένα, οι Ενετοί κατασκεύασαν οχυρώσεις στα λιμάνια και τα αστικά κέντρα με σκοπό την προστασία της κατακτημένης γης από ενδεχόμενους επιδρομείς. Σε αυτά τα έργα, βέβαια, συμμετείχαν ντόπιοι μάστοροι και αρχιτεχνίτες, οι οποίοι μετέφεραν καίρια στοιχεία της φρουριακής αρχιτεκτονικής στις κατοικίες των οικισμών που αργότερα έχτισαν.
Πολύ ενδιαφέρον πληροφορίες για την καστροπολιτεία της Κιάφας, τα διαβατικά της και την ιστορία της θα βρείτε στο: http://hydra-hydrea-hydroussa.blogspot.gr/2012/02/blog-post.html .
Ο χρόνος έχει αφήσει τα σημάδια του στα διαβατικά (καμάρες) της Κιάφας. Πολλοί από τους ‘διαβάτες’ της έχουν ‘φύγει’. Η οικονομική κρίση έχει κάνει πολυτέλεια την συντήρηση τους. Τα σπίτια δεν βάφονται κάθε ‘Ανοιξη. Δεν έχουν φως τα παράθυρα τον Χειμώνα και τις γιορτές δεν μυρίζουν γλυκά να ψήνονται. Οι καμάρες όμως είναι εκεί. Να μας θυμίζουν μία άλλη εποχή. Να μας κάνουν να φανταζόμαστε τις παρέες που ίσως κάθονταν από κάτω.Γυναίκες,παιδιά,άντρες. Βεγγέρι. Έτσι δεν έλεγαν τις συναθροίσεις οι γιαγιάδες? 
Μία φωτογράφια.Μία ιδέα. 
Δεν ξέρω σε ποιόν ανήκουν τα διαβατικά (οι καμάρες) αλλά η Ιστορία και η Παράδοση ανήκουν σε όλους. Πιο πολύ σε κάτι ρομαντικούς και ονειροπόλους.
 Και λέω τώρα: 
Ας υιοθετήσουμε από μία καμάρα. Και ας ξεκινήσουμε. 
Ένας θα βάλει τα υλικά. Ασβέστη,μουντιά,χρώματα.

Άλλος θα τα κουβαλήσει. Με τον Παραδοσιακό τρόπο.Ιδρώνοντας και λίγο.

Άλλοι θα βάλουν την μαστοριά. Τους καλύτερους έχουμε. Δεν έχουμε? 
Και μόλις η κάθε καμάρα ‘λάμψει’! Ασπριστεί! Βάλει τα ΄καλά΄της. 
Ευκαρία για βεγγέρι. Που θα γίνει γλέντι. Με κρασί και μεζέδες.
Και με τραγούδι και χορό. Όπως παλιά. Όπως άλλοτε. Τότε που δεν απαιτούσαμε μόνο αλλά και δίναμε. 
Ότι έιχαμε. 



Tuesday, 29 November 2016

Κολοκύθα με ρύζι. Μία Υδραιική συνταγή της γιαγιάς!



Yλικά:

2 φλ.τσ. ρύζι για πιλάφι 3 φλ.τσ. καθαρισμένη και κομμένη σε μικρούς κύβους κίτρινη κολοκύθα 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 συσκευάσια ντοματοχυμό 
1/2 φλ.τσ. μαύρη σταφίδα 1 σκ.σκόρδο ψιλοκομμένο 1κ.σ. ξύσμα πορτοκαλιού 1 ξύλο κανέλας
Λίγο μέλι 
1/3 φλ.τσ. ε.π. ελαιόλαδο
1 κ.σ. βούτυρο αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Παρασκευή: 
Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε κατσαρόλα και σοτάρουμε για 1'-2' το κρεμμύδι, προσέχοντας να μην πάρει χρώμα.Προσθέτουμε την κολοκύθα και τα σοτάρουμε όλα μαζί για 2'-3', μέχρι ν' αρχίσουν να ροδίζουν ελαφρά οι κύβοι της. Προσθέτουμε το ρύζι και το σκόρδο και ανακατεύουμε με σπάτουλα, μέχρι να γυαλίσουν από το λάδι οι κόκκοι του ρυζιού Προσθέτουμε τα υπόλοιπα μπαχαρικά και τον ντοματοχυμό και ανακατεύουμε στη φωτιά για 1'. Ρίχνουμε τον νερό και τις σταφίδες, ανακατεύουμε, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να σιγοβράσει το ρύζι μέχρι να πιει το ζωμό του και να ψηθεί.. Μπορεί να χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο νερό. Όταν είναι έτοιμο, προσθέτουμε μία κ.σ. βούτυρο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι και σερβίρουμε.



Sunday, 27 November 2016

Το Ζεμπερέκι


Ζεμπερέκι είναι ο παλαιός τύπος μπετούγιας που μοιάζει με μοχλό και υψώνεται με πίεση του αντίχειρα. Δάνειο από το τουρκικό zemberek, που θα πει ελατήριο. Η λέξη ακούγεται κυρίως στην Πελοπόννησο και στο νησί μας εδώ και πολλά χρόνια. 
Θα λέγαμε ότι είναι χαρακτηριστική Υδραίκη λέξη. 
 Στην Κρήτη λέγεται ζεμπερές, ενώ στη Σάμο ζουμπερέκι. Για κάποια ολοσχερή λεηλασία πόλης, διάβασα ότι πήρανε «μέχρι και τα ζεμπερέκια απ’ τις πόρτες». Παλιότερα, υπήρχε η φράση «δεν δουλεύει καλά το ζεμπερέκι» όταν κάποιος είχε καρδιακά προβλήματα.
Όπως και το συμβατικό πόμολο, το ζεμπερέκι είναι ηχηρό κι αυτό. Είναι όμως πιο λαικό.Πιο ντόμπρο. Και προς εξαφάνιση. Όπως η μπέσα.

 Ο Τερζάκης στον Απρίλη γράφει: «Ξάφνου η ανάσα μου κόβεται· ακούω το ζεμπερέκι της πόρτας που ανασηκώνεται, το πορτόφυλλο ανοίγει, νιώθω μια σκιά να μπαίνει….» Ο ηλείος συγγραφέας Δημήτρης Κανελλόπουλος θυμάται τα παιδικά του χρόνια: «Κάποτε έπιανα το ζεμπερέκι της πορτοπούλας και τους τρέλαινα με το τσικ-τσικ πάνω-κάτω».
Το ζεμπερέκι περιλαμβάνεται στις «εκφυλλοφορητέες» λέξεις που συμπεριέλαβε σε παράρτημα του λεξικού του ο Σκαρλάτος ο Βυζάντιος στα μέσα του 19ου αιώνα, δηλ. αυτές που πρέπει να αποβληθούν. Πράγματι, τα περισσότερα λεξικά δεν την έχουν, έχει όμως εξασφαλίσει μιαν ελάχιστη διαιώνιση, αφενός διότι Ζεμπερέκι λέγεται ένα γνωστό μεζεδοπωλείο και αφετέρου επειδή απ’ όσο ξέρω δεν υπάρχει άλλη λέξη για τον συγκεκριμένο μηχανισμό, ο οποίος ακόμα πουλιέται στα ειδικά μαγαζιά. 
Καλύτερα λοιπόν Ζεμπερέκι παρά πόμολο.   

Κράτα τοΚράτα το